कविता: यात्रा
-आर. आर. चौलागाईं-
त्यो ठाउँमा छिट्टै पुगिन्छ भन्थे
त्यहाँ पुगेपछि
साह्रा दु:खहरू
निमिट्यान्न हुन्छ भन्थे
म पनि सामेल भएँ
म पनि हिँडेँ
पसिना बगाएँ
रगत चुहाएँ
अरूले पनि त्यस्तै गरे
कति मरे
कति बाँचे
अत्तोपत्तो भएन
धेरै वर्षपछि झल्याँस्स भएँ म
अरू पनि भए
जति हिँडे पनि
जति दौडिए पनि
हामी त्यहीँ रहेछौँ
जहाँ हामी
सबभन्दा पहिला उभिएका थियौँ
हाम्रो यात्रा
अहिलेसम्म शुरू भएकै रहेनछ ।
-हेटौंडा, मककवानपुर ।...
